5 drieduizenders in de Alpen die je zonder via ferrata bereikt
Van 3.016 tot 3.510 meter: vijf toppen in Tirol, Karinthië en Zuid-Tirol die volledig wandelend te doen zijn.
5 drieduizenders in de Alpen die je zonder via ferrata bereikt
Van 3.016 tot 3.510 meter: vijf toppen in Tirol, Karinthië en Zuid-Tirol die volledig wandelend te doen zijn.
Waarom drieduizenders zonder via ferrata?Inhoud
Een top boven 3.000 meter klinkt als een tocht waarvoor je klimuitrusting, touwzekering en alpine ervaring nodig hebt. Maar dat hoeft niet zo te zijn. In de Oostenrijkse en Zuid-Tiroolse Alpen liggen drieduizenders die je via gemarkeerde paden bereikt, zonder via-ferrataset, touw of contact met een gletsjer.
Dat betekent niet dat deze tochten wandelingen zijn. Tredzekerheid in blokterrein, een goede conditie en een degelijke tochtplanning zijn onmisbaar. De technische drempel valt wel weg, net als een groot deel van de uitrusting.
We stellen je vijf toppen voor die duidelijk verschillen in moeilijkheidsgraad: van een snelle drieduizender voor beginners tot een lange hooggebergtetocht naar 3.510 meter.
Sulzkogel (3.016 m): de instapperInhoud
De Sulzkogel in de Stubaier Alpen is de perfecte eerste drieduizender. Vanuit Kühtai (2.017 m) vertrek je al op meer dan 2.000 meter hoogte. Dat scheelt hoogtemeters en maakt de tocht haalbaar als dagtocht.
De gemarkeerde route 146 voert over de dam van het Speicher Finstertal en vervolgens via de brede zuidgraat naar de top. Het terrein bestaat uit puin en blokken, maar blijft goed begaanbaar. Boven wacht een topkruis met uitzicht rondom op de Stubaier Alpen.
Startpunt: Kühtai / Dortmunder Hütte (1.948 m)
Steunpunt: Dortmunder Hütte (bemand van juni tot oktober)
Karakter: Gemarkeerd pad, blokterrein in het bovenste deel, geen geëxponeerde passages
Habicht (3.277 m): de klassiekerInhoud
De Habicht is een van de bekendste uitzichtsbergen in de Stubaier Alpen en met 2.000 hoogtemeters vanaf het dal een serieuze onderneming. De tocht is logisch te verdelen over twee dagen: op de eerste dag naar de Innsbrucker Hütte (2.369 m, ca. 3 uur vanaf Gschnitz), op de tweede dag naar de top (ca. 2,5 uur).
De klim voert door steil blok- en rotsachtig terrein. Sommige passages zijn met staalkabels gezekerd, maar het is geen via ferrata in de eigenlijke zin. Absolute tredzekerheid en geen hoogtevrees zijn hier een vereiste.
Startpunt: Gschnitz / Gasthof Feuerstein (1.280 m)
Steunpunt: Innsbrucker Hütte (2.369 m, DAV, bemand van juni tot oktober)
Karakter: Veeleisende bergtocht, deels gezekerde passages, kleine sneeuwvelden/restgletsjers (Habichtferner) mogelijk
Boven 3.000 meter telt elke stap: stevige bergschoenen met goede grip zijn verplicht.
Säuleck (3.086 m): de panoramatopInhoud
De Säuleck in de Ankogelgroep (Hohe Tauern, Karinthië) is de verborgen parel in deze lijst. Vanaf het Arthur-von-Schmid-Haus (2.281 m) aan de Dösener See voert de standaardroute via de Grazer Scharte naar de top: steil, maar technisch ongecompliceerd.
Boven wacht een panorama dat zijn gelijke niet kent: Hochalmspitze, Ankogel, Hoher Sonnblick en bij goed zicht de Lienzer Dolomieten. De Säuleck heeft ook een klettersteig (D/E), maar de standaardroute kan volledig zonder.
Startpunt: parkeerplaats Dösner Tal (1.600 m)
Berghut: Arthur-von-Schmid-Haus (2.281 m, ÖAV, geopend van eind juni tot eind september)
Karakter: Steile klim over gras en rotsblokken, route gemarkeerd
Kreuzspitze (3.455 m): de onverwachteInhoud
De Kreuzspitze in het Ötztal is misschien wel de verrassendste top in deze lijst: 3.455 meter hoog, en toch zonder enige technische moeilijkheid. Geen rotsklimmen, geen gletsjer, geen staalkabel. De klim vanaf de Martin-Busch-Hütte (2.501 m) voert in haarspeldbochten over uitgestrekt rots- en puingebied naar de top.
Onderweg passeer je de vervallen Brizzihütte en een klein bergmeer. Boven ontvouwt zich een indrukwekkend panorama: Wildspitze, Similaun, Hintere Schwärze en het Weißkugelgebied.
Startpunt: Vent (1.900 m), klim naar de Martin-Busch-Hütte circa 2 uur
Berghut: Martin-Busch-Hütte (2.501 m, DAV Berlin, geopend van eind juni tot eind september)
Karakter: Gemakkelijke hooggebergtetocht over puin en rotsblokken, volledig gemarkeerd
Hochfeiler (3.510 m): de hoogsteInhoud
De Hochfeiler is met 3.510 meter de hoogste top van de Zillertaler Alpen, en de meest veeleisende in onze selectie. De standaardroute vanaf de Hochfeilerhütte (2.715 m) voert zonder gletsjercontact over een rotskam en puinvelden naar de top.
Alleen al de aanloop vanaf de 3e bocht van de Pfitscher Joch (1.710 m) naar de hut duurt 2,5 tot 3 uur. Op de topdag volgen nog eens 800 hoogtemeters. Een tweedaagse tocht met overnachting in de hut is hier de standaard.
Startpunt: 3e bocht Pfitscher Joch (1.710 m), Pfitschtal/Zuid-Tirol
Berghut: Hochfeilerhütte (2.715 m, AVS, geopend van medio juni tot medio september)
Karakter: Lange hooggebergtetocht, rotsblokken, zeer goede conditie vereist
Alle vijf vergelekenInhoud
5 drieduizenders in één overzicht
| Top | Hoogte | Klim (hm) | Wandeltijd omhoog | Niveau |
|---|---|---|---|---|
| Sulzkogel | 3.016 m | 1.000 hm | 3:30 uur | Gemiddeld |
| Habicht | 3.277 m | 2.000 hm | 5:00 uur | Zwaar |
| Säuleck | 3.086 m | 820 hm (vanaf de hut) | 3:15 uur | Gemiddeld |
| Kreuzspitze | 3.455 m | 950 hm (vanaf de hut) | 2:30 uur | Gemiddeld |
| Hochfeiler | 3.510 m | 1.800 hm | 5:30 uur | Zwaar |
Welke top past bij jou?
Ideaal voor
Bergwandelaars met ervaring in alpien terrein die zonder klettersteiguitrusting een drieduizender willen beklimmen.
Niet ideaal voor
Absolute beginners zonder alpine ervaring: ook gemakkelijke drieduizenders vragen om tredzekerheid en oriëntatievermogen.
